Ένα από τα πράγματα που χαρακτηρίζει εμάς τους Έλληνες είναι οι ύβρεις. Κάποιες βρισιές έχουν γίνει τόσο κοινές που πολλοί δεν τις θεωρούν πλέον βρισιές. Όταν κάποιοι θυμώνουν, το υβρεολόγιο διευρύνεται και συμπεριλαμβάνει τον Χριστό, την μητέρα Του και πoιoς ξέρει ποιόν άλλον, συνοδευόμενες από χυδαία ρήματα. «Ε, εντάξει, και τι έγινε; Βρίζω λίγο και ξεδίνω,» μπορεί να πει ο ένας. «Μην το ψάχνεις, όλοι βρίζουν,» μπορεί να πει κάποιος άλλος. Και έτσι δικαιολογούμε τις πρακτικές αυτές. Αν και εσύ έχεις την τάση να βρίζεις, ή να δικαιολογείς αυτούς που βρίζουν, τότε θα ήταν καλό να σκεφτείς σοβαρά κάποια εδάφια της Αγία Γραφής. Στο Ματθαίο 5:21-22 ο Χριστός είπε τα εξής: «Ακούσατε ότι ειπώθηκε στους αρχαίους: ‘Mη φονεύσεις’· και όποιος φονεύσει, θα είναι ένοχος στην κρίση. Εγώ, όμως, σας λέω ότι, καθένας που οργίζεται αναίτια ενάντια στον αδελφό του, θα είναι ένοχος στην κρίση, και όποιος πει στον αδελφό του: Ρακά, θα είναι ένοχος στο συνέδριο· και όποιος πει: Μωρέ, θα είναι ένοχος στη γέεννα της φωτιάς.»