Ο Χριστός δίδασκε με μικρές ιστορίες, τις παραβολές. Πολλοί θεωρούν ότι οι παραβολές είναι ιστοριούλες για παιδιά. Αυτό είναι λάθος. Οι παραβολές περιέχουν μεγάλες αλήθειες που αφορούν τον κάθε άνθρωπο.

Σήμερα θα δούμε την παραβολή του ασώτου. Και θα δούμε ότι αφορά τον καθένα μας άμεσα. Ξεκινάμε.

“Kάποιος άνθρωπος είχε δύο γιους· και ο πιο νέος απ’ αυτούς είπε στον πατέρα: Πατέρα, δώσ’ μου το μέρος τής περιουσίας που μου ανήκει. Kαι τους μοίρασε τα υπάρχοντά του. Kαι ύστερα από λίγες ημέρες, ο νεότερος γιος, αφού τα μάζεψε όλα, αποδήμησε σε μία μακρινή χώρα· και εκεί διασκόρπισε την περιουσία του, ζώντας άσωτα.”

Ο πατέρας είναι ο Θεός. Ο μικρός γιός που πήρε το μερίδιό του και έφυγε είναι ο κάθε ένας από εμάς.

Εξηγώ. Όταν ο Θεός δημιούργησε τον Αδάμ και την Εύα, ζούσαν στον παράδεισο, στο σπίτι του Θεού. Όταν αμάρτησαν, αναγκάστηκαν να φύγουν. Έκτοτε, όλοι οι άνθρωποι γεννιόμαστε μακριά από τον Θεό, σε έναν κόσμο αμαρτίας.

Στην παραβολή ο Χριστός μας λέει ότι ο άσωστος ζούσε άσωτα. Τι εννοεί;

Η λέξη «ασωτία» σημαίνει έλλειψη σωτηρίας. Περιγράφει οποιονδήποτε τρόπο ζωής που είναι μακριά από τον Θεό και το θέλημά Του.

Αν κοιτάξεις τον κόσμο γύρω μας, ποια είναι τα χαρακτηριστικά του; Ψέμα, κλεψιές μικρές ή μεγαλύτερες, μοιχείες, παράνομοι έρωτες, τζόγος που καταστρέφει ζωές, ύβρεις, εκμετάλλευση των αδύνατων της κοινωνίας, και τόσα άλλα. Σε μεγαλύτερο επίπεδο βλέπουμε πολέμους, καταστροφή της φύσης ολόκληρα έθνη που ζούνε στην ανέχεια. Ο κόσμος μας πραγματικά έχει πάρα πολλές ασχήμιες.

Ο Χριστός συνεχίζει την αφήγηση.

“Kαι όταν [ο άσωτος γιός] τα ξόδεψε όλα, έγινε μεγάλη πείνα σ’ εκείνη τη χώρα, και άρχισε να στερείται. Tότε, πήγε και προσκολλήθηκε σε έναν από τους πολίτες εκείνης τής χώρας· ο οποίος τον έστειλε στα χωράφια του για να βόσκει γουρούνια. Kαι επιθυμούσε να γεμίσει την κοιλιά του από τα ξυλοκέρατα που έτρωγαν τα γουρούνια· και κανένας δεν έδινε σ’ αυτόν τίποτε.”

Στην Αγία Γραφή το γουρούνι είναι ακάθαρτο ζώο. Αυτός ο νέος λοιπόν, που ήταν γιος ενός πλούσιου ανθρώπου έφτασε να βόσκει γουρούνια και να τρώει από το φαγητό τους!

Αν το σκεφτείς, εμείς οι άνθρωποι είμαστε δημιουργήματα του Θεού. Μας έπλασε με τα ίδια Του τα χέρια. Ο Αδάμ και η Εύα ήταν υγιέστατοι, πανέμορφοι, πανέξυπνοι, ένδοξοι άνθρωποι. Σήμερα μας μαστίζουν οι αρρώστιες και ζούμε σε ένα κόσμο βρώμικο, και ηθικά και κυριολεκτικά.
Αλλά υπάρχουν καλά νέα.

“Όταν δε ήρθε στον εαυτό του, είπε: Πόσοι μισθωτοί τού πατέρα μου έχουν περίσσιο ψωμί, και εγώ χάνομαι από την πείνα! Θα σηκωθώ και θα πάω στον πατέρα μου, και θα του πω: Πατέρα, αμάρτησα στον ουρανό και μπροστά σου· και δεν είμαι πια άξιος να ονομαστώ γιος σου· κάνε με σαν έναν από τους μισθωτούς σου.”

Ο νέος «ήρθε στον εαυτό του» δηλαδή ήρθε στα συγκαλά του. Ο πιο ανόητος τρόπος ζωής είναι να ζούμε μακριά από τον Δημιουργό μας. Η πιο λογική απόφαση είναι να γυρίσουμε κοντά του. Αυτό λοιπόν αποφάσισε να κάνει ο νέος.

Και συνεχίζει η αφήγηση.

“Σηκώθηκε λοιπόν και ήρθε στον πατέρα του. Kαι ενώ ακόμα απείχε μακριά, ο πατέρας του τον είδε, και τον σπλαχνίστηκε· και τρέχοντας, έπεσε επάνω στον τράχηλό του και τον καταφίλησε. Kαι ο γιος είπε σ’ αυτόν: Πατέρα, αμάρτησα στον ουρανό και μπροστά σου, και δεν είμαι πια άξιος να ονομαστώ γιος σου. Kαι ο πατέρας είπε στους δούλους του: Φέρτε έξω τη στολή την πρώτη, και ντύστε τον, και δώστε του δαχτυλίδι στο χέρι του, και υποδήματα στα πόδια. Kαι φέρτε το σιτευτό μοσχάρι, σφάξτε το, και ας φάμε και ας ευφρανθούμε· επειδή, αυτός ο γιος μου ήταν νεκρός, και ξανάζησε· και ήταν χαμένος, και βρέθηκε. Kαι άρχισαν να ευφραίνονται.”

Ο πατέρας δεν τον μάλωσε, δεν του φώναξε, δεν τον τιμώρησε. Τον αγαπούσε τόσο πολύ που έτρεξε και τον αγκάλιασε.

Έτσι είναι η αγάπη του Θεού για τον καθένα μας. Μας αγαπά σαν ο καθένας μας να ήταν μοναχοπαίδι Του. Και το έδειξε έμπρακτα, όταν έστειλε τον Υιό Του τον Ιησού Χριστό να πεθάνει στον σταυρό για τις αμαρτίες μας. Ο Χριστός πέθανε στον σταυρό για τις δικές μας αμαρτίες για να μην πεθάνουμε εμείς για αυτές. Πήρε πάνω Του τις αμαρτίες που είναι δικές μας για να μπορέσουμε να έχουμε εμείς την ζωή που είναι δική Του.

Οπότε ο δρόμος της επιστροφής έχει ανοίξει. Όπως ο άσωτος γιός, έτσι και εμείς. Όποιος θέλει μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του Πατέρα.
Και δεν είναι καν μακριά. Αυτό που σε καλεί να κάνεις είναι να αναγνωρίσεις ότι είσαι αμαρτωλός, και να ζητήσεις την συγχώρεση. Και ο Θεός θα σου την δώσει πλουσιοπάροχα. Και έχοντας συγχωρεθεί, να επιλέξεις να ζεις σύμφωνα με τις αρχές του Θεού, με τις 10 εντολές.