Bookmark and Share

Η μάστιγα της οδήγησης με υπερβολική ταχύτητα ή υπό την επήρεια αλκοόλ, οδηγεί όλο και περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες να συνδέσουν τα πρόστιμα με το εισόδημα και την προσωπική περιουσία του παραβάτη. Σκέψου, μπορούν τα αυστηρότερα πρόστιμα να κάνουν τους δρόμους μας πιο ασφαλείς;

Όλο και περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες συνδέουν τα πρόστιμα για υπερβολική ταχύτητα με το εισόδημα των παραβατών, σε μια προσπάθεια να τιμωρήσουν πλούσιους οδηγούς που σε αντίθετη περίπτωση απλά θα αψηφούσαν τις κλήσεις. Η Γερμανία, η Γαλλία, η Αυστρία και οι σκανδιναβικές χώρες έχουν ήδη εφαρμόσει παρόμοια μέτρα καθώς συνέδεσαν πρόστιμα με την προσωπική περιουσία του παραβάτη. Στην Γερμανία το ανώτατο πρόστιμο μπορεί να φτάσει τα 16.000.000 δολάρια, ενώ στην Ελβετία το 1.000.000 δολάρια! Στην Φινλανδία τα υψηλά πρόστιμα έχουν γίνει πια συνηθισμένο φαινόμενο και το ρεκόρ μέχρι στιγμής κατέχει ένα πρόστιμο αξίας 130.000 ευρώ που δόθηκε το 2004. Υποστηρικτές του μέτρου αναφερόμενοι σε ένα πρόστιμο αξίας 200.000 ευρώ, που δόθηκε σε έναν εκατομμυριούχο οδηγό μιας πολυτελούς Ferrari στην Ελβετία, το χαρακτηρίζουν ως δίκαιο και ως ένα καλό παράδειγμα της νέας τάσης.

Το παραπάνω πρόστιμο που εκδόθηκε τον περασμένο Νοέμβριο έθεσε ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ, ενώ το δικαστήριο του St Gallen στην απόφασή του χαρακτήρισε τον παραβάτη ως “οδηγό φονιά”. Η Sabin Jurisch, μέλος της οργάνωσης “Ελβετικός Οδικός Σταυρός” (Swiss group Road Cross), δήλωσε “Από την πλευρά μας η απόφαση ήταν πολύ καλή”. Ακόμη υποστήριξε ότι οι πλούσιοι οδηγοί δεν τιμωρούνταν αρκετά έως ότου το 2007 ψηφίστηκε ένας νόμος που επέτρεπε στους δικαστές να εκδίδουν πρόστιμα με βάση το προσωπικό εισόδημα και τον μέγεθος της προσωπικής περιουσίας των παραβατών για μικρά και μέτρια πλημμελήματα, συμπεριλαμβανομένου και της οδήγησης με υπερβολική ταχύτητα και της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ. Πριν την ψήφιση αυτού του νόμου εκδίδονταν σχετικά μικρά πρόστιμα και σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις μερικές μέρες φυλάκισης.

Τα πρόστιμα παραδοσιακά αντιμετωπίζονταν ως ασήμαντα από τους πλούσιους, ενώ και στις σπάνιες περιπτώσεις φυλάκισης μικρής διάρκειας συνήθως ήταν εξ αναβολής. Αλλά και αν τελικά οδηγούνταν στην φυλακή η ποινή ήταν μικρή σε σύγκριση με το κόστος φυλάκισης τους που επιβάρυνε τους νομοταγής φορολογούμενους. Ο Heinz Sutter, μέλος του Ελβετικού Υπουργείου Δικαιοσύνης δήλωσε στο “The Associated Press” ότι “Το όλο ζήτημα δεν είναι να τιμωρούμε του παραβάτες αυστηρότερα ή επιεικέστερα αλλά πιο δίκαια”.

Στην παραπάνω περίπτωση το δικαστήριο έλαβε υπόψιν του το ιστορικό του παραβάτη, την ταχύτητα με την οποία οδηγούσε διασχίζοντας ένα μικρό χωριό (95 χλμ την ώρα, σχεδόν διπλάσια του ορίου των 50 χλμ την ώρα), και την εκτιμώμενη προσωπική περιουσία του που ήταν πάνω από 20.000.000 δολάρια. Στην απόφαση αναφέρθηκε ότι “Ο κατηγορούμενος ενήργησε αδίστακτα και χωρίς καμία προφανή αιτία, πιθανώς μόνο από την επιθυμία του για ταχύτητα, και χρησιμοποίησε ένα όχημα μεγάλης ιπποδύναμης για να παραβεί βασικούς οδικούς κανόνες”, συνεχίζοντας τόνισε ότι ο παραβάτης θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τις ζωές πεζών και άλλων οδηγών.

Ο Thomas Hansjakob, εισαγγελέας της St Gallen, δήλωσε ότι ο μέσος οδηγός πιθανών να δεχθεί ένα μικρότερο πρόστιμο. “Νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουν ότι αυτό το πρόστιμο είναι τόσο υψηλό επειδή ο παραβάτης είναι πλούσιος, και επομένως μπορεί να μην συνετίσει μερικούς, αλλά σίγουρα περνάει το μήνυμα στους πλούσιους. Στο παρελθόν είχαμε μεγάλο πρόβλημα με πλούσιους ξένους επισκέπτες που νοίκιαζαν αυτοκίνητα και διοργάνωναν αγώνες σε Ελβετικούς δρόμους.”

Το περασμένο έτος ένα δικαστήριο έκδωσε πρόστιμα της τάξης των 95.000 ελβετικών φράγκων σε έξι άνδρες από το Hong Kong, που πιάστηκαν να οδηγούν Ferraris, Lamborghinis, Aston Martins και Audis με ταχύτητες έως 225 χλμ την ώρα. Σε μια άλλη περίπτωση ένας Γάλλος δέχθηκε πρόστιμο 70.000 ελβετικών φράγκων για υπερβολική ταχύτητα καθώς οδηγούσε με 240 χλμ την ώρα.

Μια άλλη άποψη στο θέμα της επικίνδυνης οδήγησης εκφράζεται από την Ελβετική Ένωση Οδικής Ψυχολογίας (Association for Transport Psychology) η οποία προσπαθεί να πείσει τις αρχές ότι υπάρχει ανάγκη οι παραβάτες ορίων ταχύτητας να παρακολουθούν υποχρεωτικά σεμινάρια, καθώς επίσης και να υπάρχουν τακτές αναθεωρήσεις της ικανότητάς τους για ασφαλή οδήγηση. Ο Andreas Widmer, πρόεδρος της ένωσης, δήλωσε “Η άποψή μας είναι ότι το να υποχρεώνονται οι παραβάτες να λάβουν μέρος σε θεραπευτικά σεμινάρια είναι πολύ πιο αποδοτική μέθοδος από το να τους υποχρεώνουμε απλά να πληρώσουν περισσότερα”.

Από την άλλη πλευρά βρίσκεται το εθνικιστικό κόμμα Swiss People's Party που θέλει να ακυρωθεί ο νόμος του 2007, επιτρέποντας και πάλι στους δικαστές να αποφασίζουν ποινές φυλάκισης για μικρά πλημμελήματα. Σύμφωνα με τον Luzi Stamm, έναν από τους νομικούς του κόμματος, ο ισχύων νόμος μπορεί να οδηγήσει σε “απαράδεκτα χαμηλές” ποινές χωρίς να παρέχει την εναλλακτική τιμωρία της φυλάκισης, σε περιπτώσεις που οι παραβάτες είναι φτωχοί.

Βασισμένο σε άρθρο του CBS News, 10 Ιανουαρίου 2010.

Bookmark and Share